Χαραζει η μερα και η πολη εχει ρεπο...

Εχθες ελεγα σε εναν ανθρωπο που γνωρισα πως με ενοχλει ο φασισμος..Πως με ενοχλει η ανελευθερια..
Σημερα καταλαβα πως αυτο που με ενοχλει πραγματικα ειναι οι ανθρωποι που πληγωνουν ανθρωπους,ζωα ακομα και φυτα..Με ενοχλουν οι ανθρωποι που δεν σεβονται τα αισθηματα του αλλου..που ποδοπατανε,ακομα και μονο για ευχαριστηση μερικες φορες,την ψυχη του συνανθρωπου τους..Δεν εχω προβλημα με τους ξενους,δεν με πειραζουν οι ομοφυλοφιλοι,δεν εχω θεμα με τις τραβεστι,τις τρανσεξουαλ,τις λεσβιες...κανενα απολυτως.Προσπαθω να σεβομαι τις επιλογες του αλλου..Δεν με αφορα κιολας.
Θα ηθελα πολυ να καταργηθουν τα συνορα..Θα ηθελα να ζουμε οπου μας αρεσει,να πιστευουμε σε οποιον Θεο θελουμε..Μου αρεσει μεσα στη ζωη μου να υπαρχουν διαφορετικοι ανθρωποι..
Θελω να σταματησουμε να πληγωνομαστε μεταξυ μας...Να σταματησουμε να στεναχωρουμε ο ενας τον αλλο..

Παλι εδω..

Ψαχνω να βρω τι αλλαξε με τον καινουριο μηνα..αλλα ολα νομιζω πως ειναι τα ιδια...
Βαριεμαι που ζω..Το μονο πραγμα που μου αρεσει ειναι η δουλεια μου...κατι ειναι και αυτο θα μου πεις...αλλα ρε γαμωτο δεν βρισκω κανενα ενδιαφερον πουθενα αλλου...Ψαχνω αλλα τιποτα..
Ολα ειναι ενα συνεχες deja vu..
ΒΑΡΙΕΜΑΙ

ΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ


Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει
Να' ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι
Να' ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι
Κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη

Τι τραγούδι να σου πω
Εκεί που πας
Να μη μοιάζει με κανένα
Μα να μοιάζει μ' όλα όσα αγαπάς

Τι τραγούδι να σου πω, που να' χει αέρα
Σαν κι αυτά μες τις κασέτες που' χουν λιώσει
Γιατί πάτησαν το χρόνο, σ' έχουν νιώσει
Πήραν σήκωσαν το φως κι εδώ το φέραν

Τι τραγούδι να σου πω, χωρίς ουσία
Να το φτύνουν οι σοφοί κι οι μπερδεμένοι
Να γεννιέται στα ρηχά κι εκεί να μένι
Να μην έχει λάμψη, ούτε αξία...

Μα να φέγγει στη δική σου καταχνιά



Στίχοι: Παναγιώτης Κατσιμάνης
Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης




Τραγουδι αγαπημενο...και ονειρεμενο..για εναν ανθρωπο που οτι και να κανει δεν προκειτε ποτε να με κανει να φυγω απο διπλα του..και αυτη ειναι η μεγαλυτερη καταρα..
Σ'αγαπω..οσο θα ζω και ακομα πιο περα..δεν ξερω μεχρι που φτανει αυτη η αγαπη..
Απλα οπου και να πας,οπου και να παω....Σ'ΑΓΑΠΩ...

Χμμμμ...

Θελω να ερθει ο χειμωνας...ΤΩΡΑ!!
Δεν μπορω αλλο αυτη τη ζεστη!!!Ναι ξερω γκρινιαζω αλλα πραγματικα δεν αντεχω αλλοοοοο!!!!
Εγω ειμαι παιδι του χειμωνα..(και μην ακουσω τιποτα για το αν ειμαι κρυα γυναικα..ε!)
Μου αρεσουν τα πουλοβερ,τα μπουφαν,οι καλτσες...Το τζακι με κρασι...Τα χριστουγεννα!!!!!
Και σε αυτη την καταπληκτικη δουλεια που ειμαι τωρα και ελπιζω και για αρκετο καιρο πιστευω πως το χειμωνα θα ειναι τελεια!!!!!

Xωρις τιτλο..

Νομιζω τις τελευταιες μερες πως η ζωη μου τρεχει και εγω απλα εχω μεινει πισω και κοιταω απορημενη..Τρεχω να προλαβω αλλα παντα με προσπερναει..
Τελικα αυτο το "δεν ξερεις πως τα φερνει η ζωη" ισχυει..οντως δεν ξερεις τι να περιμενεις..οχι βεβαια πως αλλαξε κατι δραματικα,απλα ειναι αυτη η προσμονη..η αναμονη ισως..
Ειμαι αρκετα χαρουμενη και πραγματα τα οποια σε καποια αλλη φαση σιγουρα θα με επηρεαζαν τωρα με αφηνουν αδιαφορη..μπορει να εχω γινει πιο ανθεκτικη..δεν ξερω..ισως πιο χοντροπετση..καλο παντως μου εκανε..
Καταλαβα πολλα πραγματα..καλα και κακα..ευτυχως...
Νομιζω πως ξανασηκωνομαι σιγα σιγα... :)

Δεν πειραζει...

Δεν πειράζει, δεν πειράζει
αν δε θες να μου μιλάς
αν κρυφά μόνο κοιτάζεις
κι όλο μούτρα μου κρατάς.
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
δε θα σπάσει το σχοινί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
δίχως τέλος και αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα με τάξη
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει
Δεν πειράζει, δεν πειράζει
όταν φτάνω κι ειν' αργά
ούτε θέλω να τρομάζεις
όταν ζούμε χωριστά
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
άμα λείπει το φιλί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
πάμε πάλι απ την αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα μετάξι
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει.
Δεν αντέχω άλλο έλα,
έλα πάρε με αγκαλιά
να πεθάνουμε στα γέλια
να 'ναι πάλι όπως παλιά


Στιχοι,Μουσικη,Ερμηνεια :Οδυσσεας Τσακαλος





Θα ηθελα...μμμ...δεν ξερω τι θα ηθελα...
Μαλλον τιποτα δεν θα ηθελα...αλλα αυτο ειναι που ποναει πιο πολυ...οτι δεν θελω τιποτα πια...και ποναει πολυ γαμωτο..να τελειωνεις τοσο αδοξα μεσα μου..
Εσυ..το αιμα μου...

Νέα...

Την προηγούμενη κυριακή πέθανε ο παππούς..Πήγα στην κηδεία την Δευτερα..
Ολα ηταν τοσο διαφορετικα απο οσο τα σκεφτομουν τον καιρο πριν φυγει..Εκλαψα λιγο για εκεινον (ηταν 89 χρονων..) και πιο πολυ για τον πατερα μου που εχασε τον πατερα του..Πολλα καινουρια συναισθηματα..και για την γιαγια που εχασε τον ανθρωπο της μετα απο 54 χρονια γαμου...
Το σαββατοκυριακο πριν απο αυτο ειχα τον Νικο εδω..2 μερες περασαμε μαζι...και ηταν τοσο ομορφα..ολα ηταν τοσο ομορφα...οι μερες...και οι νυχτες...αλλα τελειωσαν τοσο μα τοσο γρηγορα...και εμεινα με μια ωραια αναμνηση...ηθελα και αλλο...γαμωτο..
Αυριο ξεκινω την καινουρια δουλεια..και εχω λιγο αγχος..αλλα νομιζω πως ολα θα πανε καλα.. :) το θελω πολυ ετσι και αλλιως..


Οταν πεθανε ο παππους ηθελα να σου μιλησω...αλλα δεν βρηκα το θαρρος...ετσι και αλλιως δεν θα σε ενδιεφερε...(μου λειπεις αυτες τις μερες...)