Με ακους;

Με ακους Αννα;Δεν μπορω αλλο.Δεν μπορω αλλο Αννα.Λεω πως ολα θα φτιαξουν και συνεχιζω να γελαω.Αλλα δεν μπορω αλλο Αννα μου να το αντεξω αυτο.Νομιζω πως αρχιζω να τρελενομαι..Γελαω και κλαιω μαζι,βριζω και χαιρεταω,ποναω και χαμογελαω..και τα χανω..
Και ολο λεω θα φτιαξουν τα πραγματα..θα φτιαξουν τα πραγματα..ολα θα γινουν καλυτερα..Δεν γινεται να μην υπαρχει κανεις Αννα.Δεν γινεται..Θα φτιαξουν τα πραγματα..και οσο το λεω τοσο περισσοτερο κλαιω..γιατι δεν το πιστευω και ξερω πως δεν θα φτιαξουν γαμωτο.Πως να φτιαξουν;
Και ολο λεω πως δεν θελω αλλο Αννα μου.Αληθεια λεω,πιστεψε με,και ας με βλεπεις να γελαω καθε μερα.Δεν θελω αλλο.Ας το παρει καποιος απο πανω μου.Φτανει πια.Φτανουν ολα πια.

Ειμαι δυνατη εγω,δεν ειμαι;Ολοι αυτο περιμενουν απο μενα,ολοι απορουν που εχω πεσει.Δεν θελω αλλο να ειμαι δυνατη,δεν θελω αλλο να αντεχω,δεν θελω αλλο να υποκρινομαι.Οχι αλλη αξιοπρεπεια.Θελω μονο λιγο ακομα λιγη απο την αγκαλια σου.Θελω να φυλακιστω εκει.Θελω να ερθεις,Θελω να μου πεις πως ολα ηταν μια παραισθηση.Που να τρεξω;Που να παω;Πως να σε τραβηξω;

.

Κρατω ενα λουλυδι στο χερι μου.Το συνθλιβω μεσα στην παλαμη μου,να βγουν ολοι του οι χυμοι πανω μου.Καλυτερα να εχει και αγκαθια,να τρυπησουν το δερμα μου να βγαλει αιμα.Πως να σωπασω;Πως να το αφησω και αυτο να φυγει;Δεν θελω.Αρνουμαι.Αρνουμαι να σε αφησω.Ενα ουρλιαχτο μου θελω να αφησω,να σκισει τον αερα.Να φωναξω τοσο δυνατα και να μην εχω πια φωνη.Να μην εχω τιποτα.Τιποτα.Να μην εχω σκεψη,να μην εχω φοβο.Να τρελαθω και να μην εχω λογικη.Να μην μπορω να σκεφτω.
Βριζω και κλαιω και πινω.Και παλι τιποτα.Θα εκραγει ο εγκεφαλος μου.Θα εκραγει το κορμι μου.
Δεν ξερω τι αλλο να δοκιμασω.Δεν ξερω τι αλλο να πω.

Eδω.

Το παλεύω όσο πιο πολύ μπορώ.Αλήθεια λέω..Ούτε οι φίλοι μου δεν το πιστεύουν..Πως γίνεται μου είπε τις προάλλες η Ε. να είσαι έτσι;Πως γίνεται άραγε;;Ούτε εγώ δεν ξέρω.
Και εσύ θες να προσπαθήσεις.Μπήκες έτσι στη ζωή μου και θες να προσπαθήσεις.Τι να προσπαθήσεις και τι να σώσεις.Καμμένο χαρτί είμαι εγώ.Όσο και να προσπαθήσεις δεν βγάζει πουθενά.Το ξέρω πια,πως εκεί είναι η ζωή μου δεμένη.Και θα περνάω τον καιρό μου κοιτάζοντας τον δρόμο.Εσυ λες έχεις όλη την καλή διάθεση να βοηθήσεις.Δεν θέλω βοήθεια..ηρεμία θέλω.Μπορείς εσύ να μου την προσφέρεις;;Να σου πω εγώ.Δεν μπορείς.Γιατί δεν έχεις συνηθίσει να ζεις όπως εγώ.Γιατί δεν μπορείς να δεις μέσα μου.Δεν μπορείς να απλώσεις το χέρι σου χωρίς να το απλώνεις σε άλλες 10.
Στο είπα από την αρχή.Δεν είμαι εύκολη περίπτωση.Ίσως είμαι ανίατη..και δεν θέλω να πάρω κανένα μαζί μου.Δεν μπορώ να πάρω κανένα μαζί μου.

Σκατα με φραουλες

Ναι μωρε το ξερω..μην το πεις..το ξερω λεμεεεε...

Ναι ναι θα μου περασει..σαν να μην εγινε τιποτα..σαν να μην με ακουμπησε τιποτα..Το εχω συνηθισει πια..ολα περνανε..εσυ λες να μεινεις;Αποκλειεται..Και εσυ θα φυγεις..εδω ξεχαστηκαν αλλοι και αλλοι...Εσυ εισαι και φρεσκος...Θα φυγεις απο το μυαλο μου,δεν με φοβαμαι..



Αλλα να μωρε ειναι αυτο το μικρουλι το αχ...Αυτο το τοσοδουλι που με στεναχωρει..Δεν ειδα μαθια καστανα σαν τα δικα σου... :(

Αν η ψυχη ειχε φωνη..

Ειχα σκεφτει τοσα πολλα να γραψω..και τωρα που ηρθε η ωρα σαν να στερεψαν ολα..Περιεργες μερες ζω..Ασχημα πραγματα που γινονται ομορφα...και πολλα ομορφα που καταληγουν ασχημα..Δεν ξερω τι να πω πια..
Δεν ξερω τι να πω σε σενα..ουτε και σε σενα..σε κανενα δεν ξερω τι να πω!Αισθανομαι πως δεν εχουν καμια δυναμη οι λεξεις μου.Και ομως οταν τις σκεφτομαι ειναι δυνατες,ειναι παθιασμενες,ειναι ολοκληρωμενες..Αλλα οταν σε κοιτω χανουν την αξια τους..και γινονται μικρες και ασημαντες..
Πως μπορει το "ειμαι ερωτευμενη μαζι σου" να μην εχει καμια δυναμη;Οχι πως θα τολμουσα να το ξεστομισω ποτε..αλλα να ετσι τωρα που το σκεφτομαι..
Σκεφτομαι πως θα ηταν η ζωη μου μαζι σου..πως θα ηταν ο ερωτας και πως η αγαπη..Φαντασιες,ισως χωρις νοημα..
Αλλα ετσι εχω μαθει να ζω τελικα..

Για σενα που με ψαχνεις.

Ξερεις το προβλημα ειναι οτι με ψαχνεις σε λαθος σημειο..Δεν θα με βρεις εδω..Ασε που ειναι πιο ευκολο να με δεις διπλα σου..Γιατι ειμαι τοσο κοντα σου που καταντα βλακεια να με ψαχνεις εδω..
Ισως αν καταφερεις να με βρεις και διαβασεις αυτο να καταλαβεις οτι ειναι δικο μου..Αλλα μου φαινεται δυσκολο..Δεν νομιζω να τα καταφερεις να φτασεις μεχρι εδω..
Σιχαινομαι να μην ξερω τι γινεται..και εσυ μου το προσφερεις απλοχερα..με το επιχειρημα αυτο που χρησιμοποιουν ολοι οι βλακες!Ναι αυτο σημαινει οτι και εσυ εισαι βλακας και εγω βεβαια περισσοτερο..
Τιποτα..βλακειες κανω..βλακειες λεω..Τιποτα απ'ολα αυτα δεν αξιζει..Ποσες φορες ηθελα ετσι απλα να σκυψω και να σε φιλησω οταν μου μιλας..δεν μπορεις να φανταστεις ποσες φορες το εχω ζησει αυτο το φιλι μεσα στο κεφαλι μου..Σε αργη κινηση,σε γρηγορη κινηση..Σε ολες τις κινησεις!Σε ολα τα μερη!!

Αν φτασεις ποτε μεχρι εδω..σου αξιζει ενα τραγουδι :) Απ'αυτα που δεν σ'αρεσουν και σε κανουν να φοβασαι..πως να σε πεισω να μη με φοβασαι..?.. με κανεις να τρεμω απο φοβο μη σε χασω πριν σε ξεπερασω...


Εστω και αυτο σου το λιγο,ειμαι χαρουμενη που το εζησα :)


Ξερω θα το σταματησω πριν να ειναι αργα..αλλα στεναχωριεμαι γαμωτο γιατι δεν υπηρξε αλλος μετα...και χαρηκα τοσο πολυ...