Ο καθενας στη δικη του ερημια...

Εχεις δικιο και παλι..Και παλι εδω θα ειμαι..Απλα θα σιχαθω τοσο πολυ τον εαυτο μου..και θα σιχαθω και εσενα..Δεν εχει και μεγαλη σημασια αυτο ε;Τι ειναι αυτο που εχει σημασια;
Τι θα μου κανεις;Τιποτα δεν θα σου κανω..Το θεμα ειναι τι θα κανεις εσυ σε μενα..Αυτο δεν μπορει να το σκεφτει κανεις;


Ποσοι απο δω νιωθουν τοσο πολυ μονοι μεσα σε δεκαδες κοσμο;Εγκλωβισμενοι μεσα σε μια ζωη που δεν τους ανηκει..

Οι ξενοι.

Μεσα σε ποσους ανθρωπους μπορεις να εισαι και να νιωθεις μονος;Μεσα σε ποσες λεξεις μπορεις να πεις κατι ουσιαστικο;Μεσα απο ποσα αστεια μπορεις να γελασεις πραγματικα;Τι πρεπει να παρεις για να μην εχεις αδεια χερια;Ποια ονειρα ειναι πιο πιθανο να βγουν αληθινα;
Ποια αγαπη ειναι η αληθινη;Ποια ματια ειναι αυτα που οταν θα σε κοιτουν θα χαμογελας;Ποσοι και ποσοι δεν εχουν περασει απο διπλα μου χωρις να με ακουμπησουν;
Σε ποσα χρονια θα δω παλι καθαρα;Θα γεννηθω ξανα χωρις απωλειες;Να μη φβαμαι πια..να με παρεις απο το χερι..

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΠΙΣΩ..ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΙΣΩ...

Μονο μπροστα πια..Μετα απο ποσο καιρο ε;

Σ'αγαπω

Σ'αγαπω χιλιες λεξεις..Χιλιες φορες σ'αγαπω και μια μ'αγαπας..Σ'αγαπω απο παντα και θα σ'αγαπω για παντα..
Πως να πεταξω χωρις φτερα;Αφου και αυτα τα εχεις παρει μαζι σου..Ελα και παρε με απο το χερι..Κρατησε με σφιχτα να περπατησουμε μαζι μεχρι το τελος της μικρης ζωης μας..Να παμε σε ξενα μερη,που δεν τα εχουμε δει..να περπατησουμε στη θαλασσα και να γελαμε..να παιζουμε και να γελαμε σαν παιδια..Να μη σκεφτομαι ποτε ξανα το γιατι και το μπορει..να φυγω απο δω μαζι σου σε αγνωστο κοσμο..να υπαρχουμε μονο εμεις για μας..Να γελαμε..να γελαμε..να γελαω..Να κλαιω απο χαρα πια..να σηκωνω το κεφαλι μου και να βλεπω χρωματα..να βλεπω ηλιο και να καιγομαι..Να βλεπω μονο εσενα οταν ξυπνω..
Ποια ειναι η δικη σου η αληθεια;Ποσες φορες δεν ρωτησα;Και καμια δεν μου απαντησες..Καμια φορα για να πιστεψω πια σε σενα..μονο μου ζητας να πιστευω χωρις αποδειξεις..χωρις ανταλλαγμα..Μα ποσο να το κανω αυτο πια;;

Λαθη

Ποσα λαθη μπορει να εχω κανει;
Που θα με οδηγησουν ολα αυτα;
Πηρα την σωστη αποφαση;

Εκατομμυρια φορες τα σκεφτομαι ολα αυτα μεσα σε μια μερα...Τι ειναι αληθεια και τι ψεμματα;Τι ειναι αυτο που μου κρυβεις;

Φτερο στον τοιχο..

Μετα απο ποσες προσπαθειες μπορει ενα φτερο να ριξει ενα τοιχο;
Μετα απο ποσα απανωτα χτυπηματα;

Σωστα και Λαθη

Δεν γνωριζω πια που να παω..Πως να παω..Τι να πω..Που ειναι το σωστο και που ειναι το λαθος..Ποιες λεξεις να πω και ποιες να ξεχασω..

Υπαρχει κανεις που να μπορει να το ορισει;

Σηκωνομαι πανω και ξεχναω..Αυτο εχω μαθει να κανω..Σε αυτο ειμαι καλη..Στο να ξεχναω και να συγχωρω..

Αυτο θα κανω και τωρα...Θα το αφησω και θα προσποιηθω οτι δεν εγινε ποτε..

Tιμωρια

Ναι ναι το ξερω..αυτη ειναι η τιμωρια μου..
Δεν το αλλαζω ομως αγαπη μου..δεν αλλαζω τιποτα..καμια στιγμη..κανενα φιλι..κανενα χαδι..με οσες τιμωριες..Με οσα χρονια δεν το ανταλλαζω..Με οσες στεναχωριες..
Μεχρι να μην μπορω αλλο αγαπη μου..μεχρι να σπασω σε χιλια κομματια..δεν αλλαζω τιποτα..
Εκει που με πας με ενα φιλι και μια αγκαλια δεν ξερω αν εχει παει αλλος ανθρωπος..Και δεν ξερω ποτε θα μπορω να το αφησω αυτο να φυγει..

Πως να φυγω απο εκει που με εχεις παει;Πως να λυσω τα χερια μου απο τα σκοινια σου;Πως να ξεφυγω απο τη μοιρα που με θελει κοντα σου;

Ακομα και οταν ειμαι μακρια..ειμαι και παλι κοντα..κοντα στη θαλασσα σου..κοντα στο κορμι σου..Εχω τα χερια μου παντα πανω σου..

Αγαπημενε μου ημουν τυφλη..