Χριστουγεννιατικη ιστορια..

Καθε φορα που σε κοιταζω μεσα απο τη φωτογραφια νιωθω ενα χτυπημα στην καρδια,ενα χτυπημα που δεν αντεχετε και με κανει να υποφερω..
Αισθανομαι οτι το βλεμμα θα τρυπησει το χαρτι..Οτι ειναι τοσο εντονο..το κοιταγμα μας..


Πλεον βλεπω καποιον αλλο στα ματια...αναπνεω την ανασα του...κραταω το χερι του...χαιδευω το κορμι του...
Και το ξερεις...και με μισεις γι'αυτο...αλλα δεν φταιω αγαπη μου..Δεν μπορω να σταματησω το χρονο που περναει...
Περναω καλα μαζι του..μου λειπει τωρα που δεν ειναι εδω...Αισθανομαι ομορφα στην αγκαλια του...Αλλα παντα λειπει ενα τοσο δα κομματακι...μια τοση δα στιγμουλα...ενα κατι που θα εκανε το χρονο τοσο ξεχωριστο..που θα εκανε τις μερες τοσο υπεροχες..οσο ηταν μαζι σου...
Θα προχωρησω με αυτον τον ανθρωπο..οχι επειδη δεν εχω εσενα..αλλα επειδη με κανει να αισθανομαι σχεδον οπως με εκανες εσυ..
Σχεδον βλεπω το χερι σου να με αγγιζει..βλεπω το στομα σου να με φιλαει..αισθανομαι το κορμι σου πανω στο δικο μου...
Γαμωτο γιατι να εισαι παντα εδω;Γιατι δεν φευγεις;
Γιατι δεν σε διωχνω;



Σαν δυο σταγονες βροχης..ετσι ταιριαζουμε εμεις...

για παντα μαζι...



(θυμασαι..;)

Γιορταζω αυριο;

Εγω γιορταζω αυριο;Αποκλειεται..
Σταματησα να γιορταζω..Δεν θελω να γιορταζω πλεον..Μονο να περιφερομαι ανωνυμα...Χωρις ταυτοτητα πανω μου..Χωρια καμια αναγνωριση..
Πως με λενε;Ευγενια..
Οχι δεν θελω να γιορτασω αυριο..
Θελω να ειμαι μονη μου..

Το αποφάσισα...

...δεν υπάρχει τίποτα πια..
...ούτε έρωτας,ούτε πάθος,ούτε αγάπη..



...δεν μου μένει τίποτα
τίποτα να κάνω,τίποτα να πω
και όμως σ'αγαπάω
και είμαι ακόμα εδώ...

Αγγιγμα...

Είναι κάποιες μέρες που αισθάνομαι μοναξιά..Τόση πολύ που δεν μπορώ να αναπνεύσω..
Είναι κάποια βράδια που θέλω δυο χέρια να με πιάσουν και να με πάρουν αγκαλιά ενώ είμαι ξαπλωμένη..
Είναι κάποια πρωινά που περπατω στην Ακαδημίας και θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι και να περπατήσουμε μαζί..
Είναι που θέλω κάποιος να με απαγάγει και να με πάρει μαζί του χωρίς να ξέρω που παω...
Είναι που ονειρεύομαι τόσο συχνά..και τόσο πολύ...

Είναι που δεν έρχεται κανείς να με βγάλει από αυτό το λήθαργο που έχω πέσει...
Είναι που μου λείπει ο έρωτας και είναι που τον θέλω τόσο πολύ μέσα στη ζωή μου...

Το πρωτο μου παιχνιδι

Ευχαριστω παρα πολυ τον Σιδερα για την προσκληση :)

Οι κανόνες του παιχνιδιού:

>Βάλε Link (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε tag.

>Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες.

>Κάνε tag 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και links προς το blog τους.

>Ειδοποίησε τους ότι του έχεις κάνει tag αφήνοντας σχόλιο στο blog τους.


1η αληθεια:Μου αρεσει να τρωω παγωτο πιο πολυ τον χειμωνα παρα το καλοκαιρι!!

2η αληθεια:Αυτο τον καιρο προσπαθω να βαλω σε μια ταξη στη ζωη μου,ξεκινωντας απο τα θεμελια...

3η αληθεια:Οταν ζουσα στο Παρισι ηθελα να γυρισω Ελλαδα..τωρα που ειμαι εδω θελω ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ να γυρισω στο Παρισι...

4η αληθεια:Σε ολη τη διαρκεια του σχολειου δεν διαβασα πανω απο μιση ωρα την ημερα..Απορω πως περναγα τις ταξεις...

5η αληθεια:Στην 3η λυκειου μου πηρανε οι γονεις μου ολα τα βιβλια που ειχα στο δωματιο μου για να διαβασω και κατι απο το σχολειο..Κατεληξα να διαβασω την 12τομη εγκυκλοπαιδεια με το προσχημα οτι μας βαζουνε εργασιες..

6η αληθεια:Ο αδερφος μου ειναι η πιο μεγαλη μου αδυναμια..στεναχωριεμαι που δεν του το εχω πει ποτε..Τωρα που εφυγε για να σπουδασει σε αλλη πολη μου λειπει αφορητα..

7η αληθεια:Ειμαι παρα πολυ οργανωτικη,σε σημειο τραγικο για μενα και τους ανθρωπους που συναναστρεφομαι..

Θα ηθελα να μαθω 7 αληθειες απο τους:

Αθανασια
Πεμπτη Εποχη
Ανεμοσκορπισματα
Νatalia's world
Παιδισκη
Ανοητος αντρας
Τρελος


Και εις αλλα με υγεια!

Ακυκλοφορητο

Σε κοιταζω και μου φευγεις..και μοιαζω στον καθρεφτη των ματιων σου μιση..σε χανω και ομως δεν μπορω να κανω τιποτα να σε κρατησω.
Σηκωνετε αερας και με χτυπαει στο προσωπο,με μαστιγωνει και μου ζηταει επιτακτικα να σου γυρισω την πλατη..και προσπαθω,προσπαθω απελπισμενα να γυρισω,αλλα τα ποδια μου ειναι βυθισμενα στο χωμα..και οπως παντα δεν κανω τιποτα..νιωθω κουρασμενη ξαφνικα..
Ψιθυριζω..μη φευγεις παλι..απλα μεινε..μεινε και κρατα με..ασε με να βυθισω το χερι μου μεσα σου..ασε με να παρω την καρδια σου και να την ακουμπησω στη θαλασσα..εκεινη ξεπλενει..εκεινη παιρνει τις αμαρτιες,εκεινη παιρνει το παρελθον..
Και εφυγες..και εμεινα στον φαρο..να σε παρακολουθω και να σε αγαπω
Ξυπνησα..απλωσα το χερι μου να σε πιασω αλλα ησουν απο χρονια φευγατος..και παλι αυτη η απαισια γευση της απωλιας..και παλι ο κομπος που σε πνιγει..και παλι τα δακρυα το πρωινου..

Εφυγες νωρις,,

Οπως εβλεπα το αυτοκινητο να απομακρυνεται ενιωθα παραλληλα και την καρδια μου να ξεκολλαει..Δεν μπορω να το πιστεψω πως αδειασε το δωματιο..Η ντουλαπα..
Θα μου λειψεις..Και το ξερω πως θα σε ζηταω καθε μερα..
Ηδη υποφερω απο την απουσια και δεν εχει περασει ουτε μια ωρα..
Θελω να προσεχεις τον εαυτο σου..Για να ειμαι και εγω καλα..Με εχεις παρει μαζι σου..Με κουβαλας παντου..
Σ'αγαπω πολυ...
Παρα πολυ..και ας μην στο εχω πει ποτε..ας μην στο εχω δειξει..
Συγγνωμη