Ασυναρτησιες..

Ολα ετσι καπως γινοντε..Τυχαια..Ενα κρυο βραδυ,ταλαιπωρημενη,κουρασμενη στο πισω μερος της Μ. Βρετανιας.Περπατουσα και σε ειδα..Σε κοιταξα καλα να βεβαιωθω πως εισαι εσυ.Και οταν πια ημουν σιγουρη..εφυγα.Δεν σου μιλησα.Ντραπηκα.Και σκεφτομουν στη διαδρομη..Τι ομορφος που ειναι Θε μου..Τον θελω!Τοσο απλα..Σε ηθελα δικο μου..Οχι σαν τους αλλους..Αναρωτιομουν αν μπορω να το κανω..αφου μεσα στην καρδια μου υπηρχε κατι αλλο..Πως θα μπορουσα να το κανω;Σου μιλησα την επομενη μερα και παραξενευτηκες...Σου ειπα θα σε περιμενω κατω..Μου ειπες θα ερθω να σε βρω.Και περασανε οι μερες..και σε περιμενα..και ηρθες επιτελους..Σε ειδα καθισμενο διπλα..Χαμογελασα και ειπα αυτος ειναι..Περασαν οι ωρες σαν νερο..Και με φιλησες..και σε αγκαλιασα..και σε μυρισα..και ειπα παλι αυτος ειναι..και χαμογελουσα απο μεσα μου για να μη σε τρομαξω..Και περασαν παλι οι μερες και παλι περιμενα να ερθεις..και ηρθες και με πηρες παλι αγκαλια..και σε ηθελα..Ποσο σε ηθελα..μονο δικο μου..Αλλα δεν ησουν..Σε μοιραζομουνα και ας μου ειπες οτι θελεις εμενα..Το ηξερα..το περιμενα..και ηρθε..και εσπασα..διαλυθηκα..Και ετρεξες..και ζητησες συγγνωμη..και γονατισες..Σε πιστεψα..Ηθελα να σε πιστεψω..Γυρισα..Και με αγκαλιασες παλι..και ησυχασα...Και περασε ο καιρος..Και αρχισε ο πολεμος..Εγω εβλεπα,εσυ ελεγες δεν ειναι τιποτα..Και εγω εβλεπα και επεφτα πιο χαμηλα..Και εκλαιγα τα βραδια στο κρεββατι με σενα διπλα..Και εσυ δεν μιλαγες..Και η αγκαλια δεν ηταν πια η ιδια..Εμεις δεν ημασταν πια ιδιοι..Αλλαξες..και δεν ελεγα αυτος ειναι πια..Χαμογελουσα βιαστηκα και χανομουν στις σκεψεις μου..Και με εβλεπες..αλλα παλι δεν μιλαγες.Δεν μου απλωνες το χερι..Και το ειχα τοσο πολυ αναγκη το χερι σου..Να κρατησει σφιχτα το δικο μου..Και να πω παλι αυτος ειναι..Και ο κομπος στον λαιμο μου να ειναι εκει..Να μου δειχνει καθε λεπτο τη δυναμη του..Να με πνιγει..και εσυ αγαλμα..Και μετα ηρθε το τελος..Και παρακαλεσα εγω τωρα..γιατι εφταιξα..και επεσα..και εκλαψα..και εσυ ακομα αγαλμα.Σκληρος.Ανενδοτος..Και μετα εφυγα..Ξεχασα.Ηρεμησα..Και ειπα για μενα ειναι νεκρος..Και εγινα εγω σκληρη.Ανενδοτη.Δεν μιλαγα,δεν απαντουσα,δεν εκανα τιποτα.Και παλι περιμενα...Και ηρθες ενα βραδυ παλι.Και με ξαναπηρες αγκαλια..Και μου μιλουσες στο αυτι..Μου ελεγες..μου ελεγες..και εγω ρουφουσα καθε λεξη..και ημουν σκληρη απ'εξω..και απο μεσα ελεγα..αυτος ειναι...Αλλα και παλι δεν χαμογελουσα μην σε τρομαξω..Και εσυ μιλαγες..μιλαγες..και ελεγες για τις μερες που περασανε χωρις εμενα..και ελεγες..και ακουγα...Και ειπα απο την αρχη και χαμογελασες..Και με αγκαλιασες..Και περασαν μερες ομορφες..Αγαπημενες..Αλλα εσυ δεν ησουν ο ιδιος..Και αναρωτιοσουν για ποσο καιρο ακομα..Και μετα καταλαβα γιατι εδωσες αυτη την απαντηση..Γιατι ηξερες..Ενω εγω οχι..Εγω ηλπιζα αλλα εσυ ηξερες..Και εγινες παλι σκληρος και ανενδοτος..Και εγω εφυγα ξανα..Πιο γρηγορα αυτη τη φορα..Και μπορει να μην αντεχετε ο πονος..αλλα δεν το λεω σε κανενα πια..Απλα χαμογελαω..βιαστικα..Και δεν περιμενω πια..Γιατι τωρα ξερω και εγω..Δεν μπορεις να με διαψευσεις..Και εγω δεν μπορω να περιμενω..Και τιποτα αλλο δεν μπορει να γινει τυχαια..Την εξαντλησαμε την τυχη μας..Και αγνοω επιδεικτικα την φωνη μεσα μου που αλλες φορες μου ψυθιριζει και αλλες μου ουρλιαζει..



αυτος ειναι......

Κρατα ανοιχτη την αγκαλια..

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Ρίτα Αντωνοπούλου

Κράτα ανοιχτή την αγκαλιά
δωσ`μου μια μέρα για ν`αλλάξω
ξέρω,δε γίνονται αυτά
μα θα κερδίσω άλλη μια μέρα πρίν σε χάσω.

Δωσ`μου ακόμα μια φορά
κι εγώ θα γίνω κάποια άλλη
ξέρω,δε γίνονται αυτά
κάνε αν μπορείς κι εσύ πως με πιστεύεις πάλι.

Άσε ν`ανοίξω τα φτερά
και σε μια ώρα θα`μαι πίσω
ξέρω,δε γίνονται αυτά
και τίποτα δεν έχει μείνει να κερδίσω.




Δεν ξερω τι εχω παθει απο το πρωι..κλαιω σαν μωρο..μου λειπεις αφορητα..και ομως σκεφτομαι αν μπορω..αν μπορω να το καταφερω..ειμαι πολεμιστης εγω..αλλα δεν ξερω πια αν μπορω να τα κανω ολα..και ας σε αγαπαω τοσο..θελω να σε δω...να με παρεις αγκαλια..και ας ειναι ψεμμα..ας ειναι αυταπατη..

Αγαπη..

Ποιος μπορει να το ορισει;Ποιος ξερει τι ειναι;Ο εγωισμος μεχρι που φτανει;

Δεν μπορω να πω τιποτα..δεν ξερω πια τιποτα..Θελω μονο να φυγω..Να παω μακρια..Να μυρισω καινουρια πραγματα..να δω αλλους τοπους..Να δωσω..να μου δωσουν..
Να πεθανω και να ξαναγεννηθω..Να μην χρειαζεται να εξηγω..απλα να κοιταω..


Θελω το καλοκαιρι να πιω θαλασσα..να ακουσω τα τζιτζικια..Να μεθυσω με φιλια και εικονες..Να μη σκεφτομαι..να μην υπαρχει τιποτα να σκεφτω..απλα να αφεθω..σε καποια χερια..που θα με πανε ψηλα..μεχρι τα αστερια..και θα με κρατανε αγκαλια τα βραδια στο μπαλκονι...και μαζι θα κοιταμε πανω..

Θαλασσα και μυρωδιες..Μου λειπεις πολυ ορισμενες φορες..Οταν σκεφτομαι την προηγουμενη ζωη μου..Τι κριμα γαμωτο..ποσο κριμα..

Βημα βημα νιωθω πως θα γυρισεις...σαν το κυμα να με νανουρισεις...


Κρατα με ρε γαμωτο..Μη με αφηνεις να φυγω..Κρατα με και αγαπα με και εγω το βλεπω..το ξερω..ασε με να κανω τα δικα μου..αφου τιποτα απο ολα αυτα δεν ισχυει..Και το ξερεις πια..Με ξερεις..Σκυλι που γαβγιζει δεν δαγκωνει..

Κρατα με...

Aρνηση..

Δεν θελω ρε σου λεω...Οχι δεν ειναι η δικη μου ζωη ετσι..Δεν μου αρεσει και δεν την θελω..Παρτη πισω..
Εγω θελω ηρεμια..ησυχια..αγαπη..ερωτα..αυτα μονο..Τα αλλα κρατα τα..Δεν τα χρειαζομαι σου λεω..οχι τωρα..
Tωρα που αφησα παλι τον εαυτο μου γιατι πρεπει να ποδοπατηθω τοσο σκληρα..
Ανθρωποι οδοστρωτηρες Μαριαννα...

Mαυριλες...

Απαγωγη..

Ας ερθει καποιος να με απαγαγει..Υποσχομαι πως δεν θα φερω αντισταση..μονο να λιγο να δουμε το φεγγαρι και μετα να με αφησει να φυγω..να πουμε δυο κουβεντες..στο αυτι..να με φιλησει λιγο..μονο λιγο..
Ξερω πια πως δεν κραταει τιποτα πολυ..Ας ειναι για λιγο..

Καποιος..καποιος..με γαλαζια ματια..

Οξυγονο...

Δως μου να πιω...



Δεν αντεχω............................